Emprego

• Impedir a utilización das ETT’s. Que non reciban nin un só euro do Concello.
• Creación da Empresa Municipal de Servizos.
• Creación dunha normativa que penalice ás empresas con altos graos de eventualidade nas relacións comerciais, ou contratación de obras, con Concello.
• Creación de bolsas de emprego locais que prioricen as necesidades sociais e non sexan fontes de enchufismo político.
• Apoio ao pequeno comercio como forma de manter cohesión social.
• Aposta polos novos xacementos de emprego, continuando as políticas iniciadas por EU no goberno local.
• Recuperar a xestión pública de servizos privatizados.

Urbanismo, vivenda e medio ambiente

• PXOM. Plan Xeral de Ordenación Municipal

Debe incluír, entre outras cousas:

1. Solo industrial.
2. Reordenación de tráfico e aparcadoiros.
3. Zonas verdes e de servizos.
4. Servizos en todos os barrios.
5. Estación depuradora de augas residuais (EDAR).
6. Dotación de servizos axeitados en praias e montes.
7. Depósito de auga de 30.000 m3.
8. Protección e defensa dos espazos naturais.

• Creación e posta en marcha da Empresa Municipal de Vivenda e Solo.
• Posta en funcionamento dunha Bolsa de Aluguer que xestione a oferta e a demanda de vivenda en réxime de arrendamento.
• Ampliación e reordenación do Porto do Grove.

Política económica e fiscal

• Carácter progresista dos orzamentos, atendendo ás necesidades sociais e buscando efectos dinamizadores sobre a economía local.
• Creación dun novo modelo impositivo, que permita pagar menos ás familias con baixos ingresos, así como aos parados e paradas, e recadar máis dos que obteñen rendas maiores.
• Convocatoria anual de subvencións destinadas ás actividades das asociacións deportivas, culturais, xuvenís…
• Destinar o 1% do orzamento municipal á creación de programas de axuda e cooperación.

Participación cidadá

• Modificar o regulamento Orgánico do Concello para facilitar a participación das persoas e colectivos.
• Crear a Concellería de Participación Cidadá.
• Enviar ás entidades sociais as ordes do día dos plenos así como as actas dos mesmos e das Xuntas de Goberno.
• Consultas veciñais a través do mecanismo de referendo municipal.

Sanidade, servizos sociais e deporte

• NOVO CENTRO DE SAÚDE. Resolver o déficit de instalacións e servizos sanitarios no noso Concello.
• Elaboración dun Plan Integral para o desenrolo da Lei de Dependencia no Grove.
• CENTRO DE DÍA para atención a persoas dependentes.
• Complexo deportivo con pavillón e piscina, entre outros. Que se cumpran os compromisos adquiridos.

Educación cultura e xuventude

• Funcionamento do Consello Local Escolar.
• Atención especial ás necesidades dos centros educativos.
• Aproveitamento dos equipamentos escolares en horario non lectivo para realización de actividade (campamentos, ludotecas…).
• Comedores escolares en todos os centros de educación infantil e primaria.
• Nova gardería municipal.
• Dinamización das instalacións culturais (actividades, horarios).
• Apoio aos colectivos xuvenís.
• Aposta polo cooperativismo como medida de xeración de emprego entre a xuventude.
• Creación dunha Casa da Mocidade con espazos para as asociacións e locais de ensaio.
• Dinamización da Oficina de Información Xuvenil.

A Clase Traballadora non debemos permitir nen un só recorte social. O Goberno do Estado pretende con esta medida, que ademais de elevar a idade de xubilación aos 67 anos reducirá o importe económico das pensións pola vía de ampliar o número de anos que se teñen en conta para calcular a denominada base reguladora, facer das pensións públicas algo residual, fomentando os plans de pensións privados, nunha manobra máis para favorecer á Banca e os seus negocios.

Ante este ataque aos nosos dereitos debemos mobilizarnos, e máis se temos en conta que esta proposta ven dun goberno sustentado polo PSOE, que unha vez máis demostra non ser un partido de esquerdas. Este Goberno e o seu partido non representan os intereses dos traballadores e traballadoras, facendo súas propostas do PP que nen tan sequera a dereita cando está no goberno é capaz de sacar adiante por medo á resposta popular.

A manifestación sairá ás 20 horas desde a Casa do Mar de Vilagarcía na Avenida da Mariña.

Segundo expuxo Cayo Lara, “en IU opinamos que a corrupción ameaza directamente á democracia. Está xustificada a ira dos cidadáns ante os escándalos que se seguen coñecendo”.

Detallou que esta secuela “está ligada ao sistema produtivo e creceu polo modelo de desenvolvemento español ligado ao ladrillo e á especulación. É o mesmo causante que impedirá que se poida saír da crise ao mesmo tempo que outros países da UE”.

O máximo responsable de IU, acompañado polo secretario de Economía e Traballo, José Antonio García Rubio, avisou de que a corrupción “desafecta á xente da política, da democracia” e puxo como exemplo que “non é de recibo que haxa 18 alcaldes condenados e só un no cárcere”. Lamentou que cuestións así acaben dando ás a quen “interesadamente tentan transmitir a idea de que todos os políticos son iguais”.

“É unha vergoña absoluta –dixo- que teñamos que estar a propor medidas para combater a corrupción, cando todo o país e as forzas políticas deberían estar a dedicar todo o seu esforzo a combater a crise e o paro, os dous grandes problemas que de verdade afectan á vida dos cidadáns”.

A proposta de acordo político lanzada céntrase en medidas dirixidas a mellorar a persecución de delitos vinculados á corrupción, a incrementar o control nas contratacións que fan as administracións públicas, mellorar leis como a de Financiamento dos Partidos ou a facer máis transparente a xestión pública.

Entre os puntos máis destacados está a petición de endurecemento das penas no Código Penal e a ampliación até 30 anos da inhabilitación para desempeñar cargos públicos. Tamén se pide limitar a recepción de agasallos e invitacións dos empregados públicos, procedementos de urxencia nas dilixencias xudiciais relacionadas con corrupción política, así como a dotación de medios ás Fiscalías Anticorrupción, os Tribunais Superiores das CC.AA e á Axencia Tributaria.

O documento tamén expón fixar a responsabilidade subsidiaria para as institucións financeiras que colaboren en ocultación de bens, evasión de capitais e operacións en paraísos fiscais dos condenados por delitos vinculados á corrupción.

Así mesmo, propón o establecemento de Comisións de Control e Seguimento da contratación e as externalizacións en Departamentos Ministeriais, Consellerías, Organismos e Concellos con participación de representantes dos traballadores e, no seu caso, dos partidos de oposición e das Asociacións de Veciños; así como a creación dunha comisión parlamentaria especial e Comisións homólogas nos Parlamentos das CCAA.

No apartado de propostas de reformas lexislativas, Izquierda Unida reclama o compromiso das forzas políticas para modificar a Lei Electoral, a de Financiamento de Partidos Políticos, a Lei 30/2007 de Contratos do Sector Público, a Lei de Bases de Réxime Local, unha Lei de Financiamento Local que garanta o principio de suficiencia, a incorporación ao ordenamento legal español das recomendacións do Grupo de Estados contra a Corrupción (GRECO), e o desenvolvemento urxente das medidas preventivas contempladas na Lei do Chan.

Entre as medidas para asegurar a transparencia da xestión pública e a participación cidadá, IU quere regular con criterios de austeridade dos salarios dos cargos públicos, un bo sistema de incompatibilidades, crear un rexistro público de recualificacións de chan e aumento da fiscalidade das plusvalías obtidas, crear un rexistro de posuidores de billetes de 500 euros e ampliar o ‘Código Ético do cargo público’.

ABSOLUTO RESPALDO A MANUEL FUENTES

Na mesma comparecencia, Cayo Lara cualificou como “sentencia do silencio” o fallo xudicial coñecido o día antes polo cal se condena ao alcalde de Seseña, Manuel Fuentes, e outros catro edís e ex edís de IU por calumnias ao construtor Francisco Hernando, máis coñecido como ‘Paco, o Pocero’.

O Xulgado número 1 de Toledo impúxolles unha multa individual de 3.600 euros, unha indemnización conxunta de 15.000 euros e o pago das costas ao considerarlles responsables da publicación dun boletín da Asemblea local de Seseña no que se incluía o artigo ‘O mago do ladrillo’, onde o xuíz cre ver as calumnias polas que condena aos dirixentes de IU.

“Que estarán a pensar –interrogouse- os miles de alcaldes honrados do país e as decenas de miles de concelleiros e concelleiras cando coñezan esta sentenza contra un dos alcaldes de España que máis están a combater as presións ao longo do tempo para tentar que brille a democracia, a transparencia e a legalidade no seu concello”.

Para o coordinador federal de IU “moitos alcaldes e concelleiros pensarán que cando lles entre algún promotor como ‘O Pocero’ teñen que ter moitísimo coidado na defensa da democracia coas declaracións que poidan facer ante o poder económico e as presións para tentar lograr determinadas concesións”.

Lara resumiu a súa opinión argumentando que se axuda pouco con esta sentenza a loitar contra o que ten que actuar o país agora. Quen defende a democracia e a transparencia deben plantarse ante quen tratan de violentar estas cuestións”.

Cayo Lara indicou con vehemencia que IU seguirá “combatendo politicamente” aos promotores que traten de impor os seus criterios e subliñou que “a democracia está por encima” de calquera sentenza por adversa que poida ser. Neste sentido, ratificou a súa confianza na Xustiza, o que se traduce en que se seguirá achegando á Fiscalía Anticorrupción “todos os indicios e datos de presuntos casos de corrupción e maquinacións especulativas que haxa en calquera punto de España”.

La única lista sometida a votación y encabezada por Centella ha obtenido 429 votos a favor (85,2%), 72 votos en blanco (14,4) y dos votos nulos (0,4).

Con el espíritu de ser un partido que vuelva a tomar la calle se cerró el XVIII Congreso del Partido Comunista de España. El congreso eligió su Comité Federal con un 85% de los votos, y reunido este en sesión plenaria, nombró a José Luis Centella como Secretario General del Partido por unanimidad.

Con la convocatoria de una gran movilización en Madrid hecha por los sindicatos para el próximo día 12 de diciembre, arrancó la intervención de Centella ante el plenario del congreso, apremiando a acudir a la misma y recordando que últimamente se va más a la derecha en la calle que a la izquierda. Animó a acudir a la manifestación de forma organizada, haciendo visible que el nuestro es un partido con presente y con futuro. Ahondando en este sentido, además de ganarle la calle, recordó que es necesario ganar la batalla del lenguaje a la derecha.

Desgranó Centella los ejes de actuación y destacó de forma importante el papel que el partido espera de la Juventud Comunista en las actuaciones en el movimiento estudiantil en particular y en la movilización de los jóvenes en general, y anunció su compromiso y su implicación en la tarea de refundación de IU para que ésta sea un referente de la izquierda de este país y no haya comunistas fuera de IU.

Defendió marcadamente la necesidad de seguir luchando por la Memoria Histórica, entendiendo que a un pueblo al que se le quita la memoria se le arrebata su capacidad de defensa y de referencias históricas para el futuro.

Defendió una Ley del Aborto que no castigue a las más pobres y no cree desigualdades y calificó la prostitución como una forma de maltrato y explotación sobre las mujeres. Defendió igualmente la lucha por la construcción de un gran movimiento republicano que acelere la llegada de la III República.

Igualmente ha defendido la iniciativa de creación de una banca pública y el trabajo para recuperar para la izquierda la palabra “solidaridad”, ya que no puede permitirse que dirigentes políticos como Esperanza Aguirre se apropien de ella cuando practican una política insolidaria.

El Congreso celebrado este fin de semana ha sido el de la ilusión, ha señalado y el que permite “entroncar” con el partido dirigido por Dolores Ibarruri.

Taboada: «Vanse perder catro anos e non se lle pode botar toda a culpa á Deputación. Ninguén pode estar contento»

A súa «insatisfacción» vén dada polo pobre balance de xestión e polo tratamento dispensado ao seu concelleiro.

O coordinador local de Esquerda Unida do Grove, José Antonio Taboada Neno, puxo onte voz a unha sensación que se masca dentro e fóra do seo do grupo de goberno: o «desencanto» e «insatisfacción» por que o cuadripartito non está cumprindo os obxectivos marcados en xuño do 2007, cando tomou as rendas do Concello.

«Vanse perder catro anos nos nos que se puideron poñer sobre a mesa moitas cousas e non se lle pode botar toda a culpa á Deputación. Se, efectivamente, a Deputación non cumpre coas súas obrigas institucionais hai que ver a maneira de mobilizar á cidadanía. Ninguén pode estar contento cos resultados deste goberno e desde Esquerda Unida manifestamos a nosa desconformidade co ritmo dous acontecementos», engadiu o responsable local de EU.

Taboada pon exemplos concretos á hora de referirse á «desidia» na que, ao seu xuízo, caeu o grupo de goberno: o que afecta ao Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) é o máis flagrante -en dous anos a única xestión foi contratar un novo equipo redactor- pero cita outros, por exemplo o atraso que acumula o proxecto de urbanización da rúa Xoán XXIII.

«Hai un quefacer cotiá que botamos en falta, unha xestión que avale e xustifique un goberno progresista de esquerdas. Hai obras que non acométense pero tamén falta unha política social en cuestións como a dá dependencia e a vivenda», engade. «Cando se lle pide aos cidadáns ou voto para participar nun proxecto de esquerdas, necesítanse resultados», engade José Antonio Taboada.

Como queira que Esquerda Unida forma parte deste proxecto político, Neno non elude responsabilidades e entoa o «mea culpa». «Nós #\\\\ a nosa responsabilidade por iso #\\\\ que explicarlle á cidadanía ou que pasa. Alguén ten que poñer sobre a mesa ou que está ocorrendo».

O coordinador local di que con estas declaracións estase facendo eco dunha «reflexión» que se fai no seo do seu partido desde fai meses pero que se evita facer pública para evitar novos conflitos cos socios da coalición.

A última crise de goberno estivo propiciada, precisamente, por unhas declaracións de Esquerda Unida, do pasado mes de abril, polas que se pedía unha revisión do pacto. Antes, en xuño do 2008 houbo outra crise de maior calado que acabou coa retirada de competencias ao concelleiro Xan Lamelas.

O pacto non periga

Preguntado respecto de se este estado de cousas pon en perigo a continuidade do pacto de goberno, Taboada é rotundo. «Se non rompeu hai un ano cando foi a crise, non vai romper agora». En todo caso, haberá que ver como sentan estas declaracións aos socios de goberno de Esquerda Unida con quen, admite Taboada, «boa sintonía non houbo nunca, sempre houbo unha guerra aberta para baleirar de contido as nosas competencias».

O coordinador federal de Esquerda Unida, Cayo Lara, lembrou hoxe ao Goberno de José Luís Rodríguez Zapatero que a súa obrigación de facer os Orzamentos Xerais do Estado 2010 para dar resposta á grave crise económica é “buscar os recursos onde de verdade están, que é nos petos máis ricos dos máis poderosos”.

Na súa opinión, só desta maneira as contas públicas poderán facer fronte da forma debida “ás políticas de emprego, de investigación, e de incremento de recursos para a Axencia Tributaria para que persiga a fraude fiscal ou responder ás necesidades das políticas de educación ou sanidade públicas, así como de financiamento local e autonómico”.

Lara, xunto ao coordinador xeral de IU-CM, Gregorio Gordo, fixo estas declaracións a preguntas dos xornalistas ao comezo da concentración convocada por diversas asociacións sindicais con motivo da Xornada Mundial polo Traballo Decente.

O máximo responsable de Esquerda Unida explicou que a súa organización quería estar presente nesa convocatoria “para axudar a defender os intereses dos traballadores. Estaremos en todas as mobilizacións que se convoquen para a defensa dos seus dereitos”.

Cayo Lara lembrou que mentres España ten “o nivel de paro máis alto” dos países máis desenvolvidos da UE, o Goberno socialista non abordou “unha auténtica alternativa dentro dos Orzamentos Xerais para 2010 coa que facer fronte a iso”.

Fonte: Izquierda Unida

Esquerda Unida traballa xa para presentar antes de que acabe 2009 a súa proposta de modelo de Banca Pública, que pasa por converter ao Instituto de Crédito Oficial (ICO) no germen do banco público necesario para impulsar o crédito, agora afogado polas crises, para as familias e as pequenas e medianas empresas (pymes). Esta proposta será levada ao Parlamento para buscar o apoio doutras formacións.

Neste traballo enmárcanse o I Xornada sobre Banca Pública celebrada este fin de semana na sé federal de IU, con presenza de representantes sindicais, sociais, das pequenas empresas e da banca social.

Entre as propostas concretas, IU ve necesario que o ICO teña infraestructura en todas as capitais de provincia, así como “antenas” nas 22 sucursais coas que conta na actualidade o Banco de España. Esta proposta é radicalmente distinta ao plan de reestructuración que planea o Goberno para este organismo que conta hoxe con 289 traballadores.

O coordinador xeral de IU, Cayo Lara, pono como exemplo para evitar que “as sucesivas medidas bancarias tomadas polo Goberno e pagadas con diñeiro público acaben tendo que pasar sempre polo portelo dos bancos privados. Isto acaba sendo un imposto reaccionario”.

Para Lara, “non está chegando o diñeiro ás pymes porque os bancos están servindo de pescozo de botella”, ata para as liñas de financiamento xa dispostas polo ICO. Entende que “este grave problema de liquidez non está aínda resolto para as empresas” e atopámosnos “ante un modelo abocado á reestructuración financeira que se corresponde cos intereses de grandes sectores financeiros, avalados polo Goberno de Rodríguez Zapatero. E todo iso cun gran uso de recursos públicos”.

Fronte á negativa do Goberno para crear unha Banca Pública, Cayo Lara defende a proposta de IU como forma para que “permitirase o investimento na economía produtiva, impediranse os ‘corralitos’, garantirase o emprego dos traballadores do sector bancario e non se poñerán en risco os intereses dos cidadáns”.

O secretario federal de Economía e Traballo de IU, José Antonio García Louro, considera que a banca española demostra “día a día que non é funcional e non está xogando o seu papel de intermediario financeiro”. Puxo como exemplo que mentres “nega a xestión de créditos que arrincan do ICO ofrece ás Pymes outros privados aplicando elevados tipos de interese, que poden chegar ata o 13%”.

Sinala que aí radica unha das principais necesidades da iniciativa que suscita IU para impulsar o ICO -que actualmente conta con só 289 traballadores e cuxo máximo responsable foi recientemente relevado polo Goberno-, que dispón de poucas “competencias para asumir as tarefas encargadas”.

Outras das propostas de Esquerda Unida pasan por desenvolver as axencias financeiras e de crédito das comunidades autónomas, que actualmente limítanse a seis, para axudar a facilitar diñeiro á economía real.

IU aposta tamén por defender a actual natureza xurídica das caixas de aforros e evitar calquera atisbo de privatización. García Louro explica que sería necesaria “a permanencia do Estado no capital destas entidades cando entre nel a través das cotas participativas”, instrumento recollido no Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (FROB).

Esta proposta encamiñada a fomentar a concesión de créditos completaríase co aprovechamiento das oficinas excedentarias das fusiones entre caixas para impulsar esa nova rede de Banca Pública e evitar despedimentos.

No modelo que baraja IU está tamén estudar a posibilidade de que volva a titularidad pública Bancorreos –a antiga Caixa Postal, reformada a partir dun acordo entre o Deutsche Bank e Correos-, e con presenza en numerosas oficinas postales. Iso completaríase coa recuperación das fichas bancarias das antigas entidades públicas como o Banco Hipotecario, o Banco de Crédito Local e o Banco de Crédito Agrario, para actuar como banca comercial do Estado.

José Antonio García Louro valora que fronte ás axudas sen condicións que o Goberno concede á banca atopámosnos ante “unha oportunidade única para configurar unha banca mixta con capital público-privado a partir das intervencións públicas que se leven a cabo durante a reordenación bancaria”.

Cayo Lara entende que esta nova estrutura bancaria pode facerse “aproveitando boa parte das estruturas existentes” e sería o mellor xeito de que “póidase aportar liquidez de face a un verdadeiro cambio do modelo produtivo que vaia máis aló da construción e do sector inmobiliario”.

Entre estas medidas, atópase a de non expeder comida ou bebidas elaboradas con OMXs en instalacións municipais, como poden ser por exemplo os comedores escolares ou o mercado municipal, ou a declaración nas ordeanzas do concello de actividade nociva a plantación de plantas modificadas xenéticamente. Tamén se acordou dar traslado deste acordo á Xunta de Galicia e ao Goberno de España para que tomen medidas ao respecto nos ámbitos das súas competencias, seguindo o exemplo de países como Francia, Austria, Hungría ou Grecia.

Moción:

Moción Transxénicos

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a bocaxarro en diferentes lugares da cidade.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os Pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre Mil euros en oito horas e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demáis, moitos de nós traballan once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurables.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chaléts con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban probes. Moitos empresarios non cumplen a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50 euros de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 euros na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública, do diñeiro que nós pagamos como impostos. Din que xa perderon máis de 200 millóns de euros con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 15 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica etc., acaso nestes lugares non lles afecta a crise.

Pensa quen son os Agresores e quen os Agredidos, o noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70 % de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios.

A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

GRACIAS

A razón sempre existíu, pero non sempre nunha forma razonable

Karl Marx

• ORIXE DO CONFLICTO. QUE PIDEN OS TRABALLADORES

A orixe do conflicto, como en anteriores ocasións, volta a estar na negociación do novo convenio. A patronal pretende esconderse na crise capitalista, provocada por eles e o seu libre mercado, para arañar unha merma de dereitos no sector. Os tres sindicatos teñen unha proposta unitaria, disposta para a negociación pola súa banda as diferentes patronais son incapaces de artellar unha proposta conxunta e converxen na idea de restar dereitos aproveitando a coxuntura. Mentras os traballadores plantexan un convenio de duración curta de transición no 2009 e voltar a negociar no 2010, a patronal petrende un convenio longo con conxelación salarial e sen tocar a duración do cómputo de xornada anual. A vontade negociadora dos traballadores está ampliamente contrastada pola aceptación de numerosas rebaixas na táboa reinvindicativa inicial, algo inexistente na postura patronal.

• A CRISE CAPITALISTA. ESCUSA PARA UN AXUSTE DE CONTAS ÓS ASALARIADOS E ASALARIADAS

Dende sempre os periodos de crise foron empregados polo capital para artellar medidas de forza e desregularización. A crise foi a escusa para a privatización de decenas de empresas públicas nos anos 90, foi tamén a que serviu para que o PSOE consagrara a aparición das ETT´S e os contratos precarios… Unha vez mais a crise e a escusa para mermar dereitos. A crise capitalista teñen que pagala os que a produciron, non ós traballadores e traballadoras

• NOVOS TEMPOS VELLAS MENTIRAS. DIVIDE E VENCERÁS

Enfrontar a traballadores e traballadoras é o gran empeño do capital, facer ver como diferentes os intereses do metal cós intereses colectivos do resto da cidadanía ten que contar coa oposoción activa e decidida de todos e todas. E evidente que o que xoga nas rúas de Vigo aféctanos independentemente do sector no que desempeñemos a nos actividade ou situación laboral.

• CÓMPRE SABER, COMO O SABE A PATRONAL O EFECTO DOMINÓ QUE TEÑEN AS CONQUISTAS LABORAIS QUE SE PRODUCEN NOS SECTORES MAIS ORGANIZADOS DO MOVEMENTO OBREIRO

A recente directiva da CEOE os seus afiliados de non tranxisir en aumentos salariais por enriba do 1% na negociación colectiva pon en liza o intento de desactivar de xeito mais furioso aqueles sectores que, como no noso metal, son referente en reivindicacións obreiras, onde se conquire polo instrumento da negociación colectiva reforzado coa mobilización obreira, logros que inquedan a patronal que sabe que logo son referentes para outros convenios. A batalla patronal contra as reivindicacións no metal é unha batalla que sobrepasa os límites da nosa cidade e da nosa provincia. Trátase de quebrar o espello no que se miran miles de asalariados no noso país.

• OS QUE OCUPAN A RÚA ESTES DÍAS SON TRABALLADORES, NON SON ESPECULADORES.

Os verdadeiros radicais son os que radicalmente defenden o modelo actual de desenvolvemento baseado no ladrillo e na corrupción institucional, e son os que temos que denunciar os traballadores. Hipotecaron as nosas vidas por decenas de anos e agora pretenden que traguemos coa súa desfeita.

• NON HAI LIBERDADE DE PRENSA PERO HAI LIBERDADE DE EMPRESA.

A prensa xoga o seu habitual papel lamentable neste conflicto. Dependente das subvención e publicidade dos poderes políticos e económicos da cidade conta as cousas a medias, servindo interesadamente ós poderes económicos de turno, convertindo os traballadores e profesionais do sector en sufridores dun abuso ante a visión na rúa dunha realidade e a obligatoriedade de autocensurar a súa información posteriormente.

• A UNIDADE SINDICAL IMPRESCINDIBLE PARA A CONQUISTA DE DEREITOS.

Saúdamos a unidade sindical acadada neste conflicto, as tres forzas maioritarias amosaron unha seriedade e madurez que permite ante os miles de traballadores evitar suspicacias sobre intereses máis alo do convenio e da conquista de dereitos. Que esa unidade sexa a punta de lanza para unha unidade en todo o movemento obreiro galego.

• A NECESIDADE DE RECUPERAR O INTERNACIONALISMO PROLETARIO FRATERNAL E SOLIDARIO. NON ESQUEZAMOS NUNCA O NOSO PASADO RECENTE EMIGRANTE.

Como traballadores dunha sociedade con profundas raices na emigración económica neste século temos que ter claro que o verdadeiro culpable de que man de obra emigrante traballe no sector vulnerando o convenio actual é exclusivamente a patronal co silencio do goberno e inspección de traballo. Para evitar formas intencionadas ou non de xenofobia cómpre ecuperar os valores de clase, dende a súa primexenia forma nacida da I Internacional no século XIX, na que a solidariedade dos obreiros polacos e ingleses, por exemplo, evitou que uns en folga foran substituidos por outros, fómula qu volta (nunca deixou de selo) a ser imprescindible no século XXI nun periodo no que o capitalismo ferido se comporta de novo de xeito inhumano.

Vigo, 18 de xuño de 2009

HOXE TODOS E TODAS SOMOS O METAL

A DESUNIÓN É A NOSA DEBILIDADE. A UNIÓN É A NOSA FORZA

VIVA A LOITA DA CLASE TRABALLADORA