Secretaría de comunicación del PCE / 08 nov 09

La única lista sometida a votación y encabezada por Centella ha obtenido 429 votos a favor (85,2%), 72 votos en blanco (14,4) y dos votos nulos (0,4).

Con el espíritu de ser un partido que vuelva a tomar la calle se cerró el XVIII Congreso del Partido Comunista de España. El congreso eligió su Comité Federal con un 85% de los votos, y reunido este en sesión plenaria, nombró a José Luis Centella como Secretario General del Partido por unanimidad.

Con la convocatoria de una gran movilización en Madrid hecha por los sindicatos para el próximo día 12 de diciembre, arrancó la intervención de Centella ante el plenario del congreso, apremiando a acudir a la misma y recordando que últimamente se va más a la derecha en la calle que a la izquierda. Animó a acudir a la manifestación de forma organizada, haciendo visible que el nuestro es un partido con presente y con futuro. Ahondando en este sentido, además de ganarle la calle, recordó que es necesario ganar la batalla del lenguaje a la derecha.

Desgranó Centella los ejes de actuación y destacó de forma importante el papel que el partido espera de la Juventud Comunista en las actuaciones en el movimiento estudiantil en particular y en la movilización de los jóvenes en general, y anunció su compromiso y su implicación en la tarea de refundación de IU para que ésta sea un referente de la izquierda de este país y no haya comunistas fuera de IU.

Defendió marcadamente la necesidad de seguir luchando por la Memoria Histórica, entendiendo que a un pueblo al que se le quita la memoria se le arrebata su capacidad de defensa y de referencias históricas para el futuro.

Defendió una Ley del Aborto que no castigue a las más pobres y no cree desigualdades y calificó la prostitución como una forma de maltrato y explotación sobre las mujeres. Defendió igualmente la lucha por la construcción de un gran movimiento republicano que acelere la llegada de la III República.

Igualmente ha defendido la iniciativa de creación de una banca pública y el trabajo para recuperar para la izquierda la palabra “solidaridad”, ya que no puede permitirse que dirigentes políticos como Esperanza Aguirre se apropien de ella cuando practican una política insolidaria.

El Congreso celebrado este fin de semana ha sido el de la ilusión, ha señalado y el que permite “entroncar” con el partido dirigido por Dolores Ibarruri.

Fonte: La Voz de Galicia

Taboada: «Vanse perder catro anos e non se lle pode botar toda a culpa á Deputación. Ninguén pode estar contento»

A súa «insatisfacción» vén dada polo pobre balance de xestión e polo tratamento dispensado ao seu concelleiro.

O coordinador local de Esquerda Unida do Grove, José Antonio Taboada Neno, puxo onte voz a unha sensación que se masca dentro e fóra do seo do grupo de goberno: o «desencanto» e «insatisfacción» por que o cuadripartito non está cumprindo os obxectivos marcados en xuño do 2007, cando tomou as rendas do Concello.

«Vanse perder catro anos nos nos que se puideron poñer sobre a mesa moitas cousas e non se lle pode botar toda a culpa á Deputación. Se, efectivamente, a Deputación non cumpre coas súas obrigas institucionais hai que ver a maneira de mobilizar á cidadanía. Ninguén pode estar contento cos resultados deste goberno e desde Esquerda Unida manifestamos a nosa desconformidade co ritmo dous acontecementos», engadiu o responsable local de EU.

Taboada pon exemplos concretos á hora de referirse á «desidia» na que, ao seu xuízo, caeu o grupo de goberno: o que afecta ao Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) é o máis flagrante -en dous anos a única xestión foi contratar un novo equipo redactor- pero cita outros, por exemplo o atraso que acumula o proxecto de urbanización da rúa Xoán XXIII.

«Hai un quefacer cotiá que botamos en falta, unha xestión que avale e xustifique un goberno progresista de esquerdas. Hai obras que non acométense pero tamén falta unha política social en cuestións como a dá dependencia e a vivenda», engade. «Cando se lle pide aos cidadáns ou voto para participar nun proxecto de esquerdas, necesítanse resultados», engade José Antonio Taboada.

Como queira que Esquerda Unida forma parte deste proxecto político, Neno non elude responsabilidades e entoa o «mea culpa». «Nós #\\\\ a nosa responsabilidade por iso #\\\\ que explicarlle á cidadanía ou que pasa. Alguén ten que poñer sobre a mesa ou que está ocorrendo».

O coordinador local di que con estas declaracións estase facendo eco dunha «reflexión» que se fai no seo do seu partido desde fai meses pero que se evita facer pública para evitar novos conflitos cos socios da coalición.

A última crise de goberno estivo propiciada, precisamente, por unhas declaracións de Esquerda Unida, do pasado mes de abril, polas que se pedía unha revisión do pacto. Antes, en xuño do 2008 houbo outra crise de maior calado que acabou coa retirada de competencias ao concelleiro Xan Lamelas.

O pacto non periga

Preguntado respecto de se este estado de cousas pon en perigo a continuidade do pacto de goberno, Taboada é rotundo. «Se non rompeu hai un ano cando foi a crise, non vai romper agora». En todo caso, haberá que ver como sentan estas declaracións aos socios de goberno de Esquerda Unida con quen, admite Taboada, «boa sintonía non houbo nunca, sempre houbo unha guerra aberta para baleirar de contido as nosas competencias».

O coordinador federal de IU encabezou, xunto ao coordinador de IU-CM, Gregorio Gordo, a delegación desta formación que asistiu á concentración con motivo da Xornada Mundial polo Traballo Decente

O coordinador federal de Esquerda Unida, Cayo Lara, lembrou hoxe ao Goberno de José Luís Rodríguez Zapatero que a súa obrigación de facer os Orzamentos Xerais do Estado 2010 para dar resposta á grave crise económica é “buscar os recursos onde de verdade están, que é nos petos máis ricos dos máis poderosos”.

Na súa opinión, só desta maneira as contas públicas poderán facer fronte da forma debida “ás políticas de emprego, de investigación, e de incremento de recursos para a Axencia Tributaria para que persiga a fraude fiscal ou responder ás necesidades das políticas de educación ou sanidade públicas, así como de financiamento local e autonómico”.

Lara, xunto ao coordinador xeral de IU-CM, Gregorio Gordo, fixo estas declaracións a preguntas dos xornalistas ao comezo da concentración convocada por diversas asociacións sindicais con motivo da Xornada Mundial polo Traballo Decente.

O máximo responsable de Esquerda Unida explicou que a súa organización quería estar presente nesa convocatoria “para axudar a defender os intereses dos traballadores. Estaremos en todas as mobilizacións que se convoquen para a defensa dos seus dereitos”.

Cayo Lara lembrou que mentres España ten “o nivel de paro máis alto” dos países máis desenvolvidos da UE, o Goberno socialista non abordou “unha auténtica alternativa dentro dos Orzamentos Xerais para 2010 coa que facer fronte a iso”.

Fonte: Izquierda Unida

Cayo Lara considera que só con propostas progresistas deste tipo poderase evitar que “as sucesivas medidas bancarias tomadas polo Goberno e pagadas con diñeiro público acaben tendo que pasar polo portelo dos bancos privados”

Esquerda Unida traballa xa para presentar antes de que acabe 2009 a súa proposta de modelo de Banca Pública, que pasa por converter ao Instituto de Crédito Oficial (ICO) no germen do banco público necesario para impulsar o crédito, agora afogado polas crises, para as familias e as pequenas e medianas empresas (pymes). Esta proposta será levada ao Parlamento para buscar o apoio doutras formacións.

Neste traballo enmárcanse o I Xornada sobre Banca Pública celebrada este fin de semana na sé federal de IU, con presenza de representantes sindicais, sociais, das pequenas empresas e da banca social.

Entre as propostas concretas, IU ve necesario que o ICO teña infraestructura en todas as capitais de provincia, así como “antenas” nas 22 sucursais coas que conta na actualidade o Banco de España. Esta proposta é radicalmente distinta ao plan de reestructuración que planea o Goberno para este organismo que conta hoxe con 289 traballadores.

O coordinador xeral de IU, Cayo Lara, pono como exemplo para evitar que “as sucesivas medidas bancarias tomadas polo Goberno e pagadas con diñeiro público acaben tendo que pasar sempre polo portelo dos bancos privados. Isto acaba sendo un imposto reaccionario”.

Para Lara, “non está chegando o diñeiro ás pymes porque os bancos están servindo de pescozo de botella”, ata para as liñas de financiamento xa dispostas polo ICO. Entende que “este grave problema de liquidez non está aínda resolto para as empresas” e atopámosnos “ante un modelo abocado á reestructuración financeira que se corresponde cos intereses de grandes sectores financeiros, avalados polo Goberno de Rodríguez Zapatero. E todo iso cun gran uso de recursos públicos”.

Fronte á negativa do Goberno para crear unha Banca Pública, Cayo Lara defende a proposta de IU como forma para que “permitirase o investimento na economía produtiva, impediranse os ‘corralitos’, garantirase o emprego dos traballadores do sector bancario e non se poñerán en risco os intereses dos cidadáns”.

O secretario federal de Economía e Traballo de IU, José Antonio García Louro, considera que a banca española demostra “día a día que non é funcional e non está xogando o seu papel de intermediario financeiro”. Puxo como exemplo que mentres “nega a xestión de créditos que arrincan do ICO ofrece ás Pymes outros privados aplicando elevados tipos de interese, que poden chegar ata o 13%”.

Sinala que aí radica unha das principais necesidades da iniciativa que suscita IU para impulsar o ICO -que actualmente conta con só 289 traballadores e cuxo máximo responsable foi recientemente relevado polo Goberno-, que dispón de poucas “competencias para asumir as tarefas encargadas”.

Outras das propostas de Esquerda Unida pasan por desenvolver as axencias financeiras e de crédito das comunidades autónomas, que actualmente limítanse a seis, para axudar a facilitar diñeiro á economía real.

IU aposta tamén por defender a actual natureza xurídica das caixas de aforros e evitar calquera atisbo de privatización. García Louro explica que sería necesaria “a permanencia do Estado no capital destas entidades cando entre nel a través das cotas participativas”, instrumento recollido no Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (FROB).

Esta proposta encamiñada a fomentar a concesión de créditos completaríase co aprovechamiento das oficinas excedentarias das fusiones entre caixas para impulsar esa nova rede de Banca Pública e evitar despedimentos.

No modelo que baraja IU está tamén estudar a posibilidade de que volva a titularidad pública Bancorreos –a antiga Caixa Postal, reformada a partir dun acordo entre o Deutsche Bank e Correos-, e con presenza en numerosas oficinas postales. Iso completaríase coa recuperación das fichas bancarias das antigas entidades públicas como o Banco Hipotecario, o Banco de Crédito Local e o Banco de Crédito Agrario, para actuar como banca comercial do Estado.

José Antonio García Louro valora que fronte ás axudas sen condicións que o Goberno concede á banca atopámosnos ante “unha oportunidade única para configurar unha banca mixta con capital público-privado a partir das intervencións públicas que se leven a cabo durante a reordenación bancaria”.

Cayo Lara entende que esta nova estrutura bancaria pode facerse “aproveitando boa parte das estruturas existentes” e sería o mellor xeito de que “póidase aportar liquidez de face a un verdadeiro cambio do modelo produtivo que vaia máis aló da construción e do sector inmobiliario”.

O pleno do Concello do Grove ven de aprobar a proposta de Esquerda Unida de declarar ao Concello zona libre de transxénicos, así como outras medidas de carácter municipal para garantir que os cidadáns grovenses poidan acceder a alimentos sen organismos modificados xeneticamente.

Entre estas medidas, atópase a de non expeder comida ou bebidas elaboradas con OMXs en instalacións municipais, como poden ser por exemplo os comedores escolares ou o mercado municipal, ou a declaración nas ordeanzas do concello de actividade nociva a plantación de plantas modificadas xenéticamente. Tamén se acordou dar traslado deste acordo á Xunta de Galicia e ao Goberno de España para que tomen medidas ao respecto nos ámbitos das súas competencias, seguindo o exemplo de países como Francia, Austria, Hungría ou Grecia.

Moción:

Moción Transxénicos

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados.

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a bocaxarro en diferentes lugares da cidade.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os Pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre Mil euros en oito horas e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demáis, moitos de nós traballan once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurables.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chaléts con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban probes. Moitos empresarios non cumplen a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50 euros de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 euros na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública, do diñeiro que nós pagamos como impostos. Din que xa perderon máis de 200 millóns de euros con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 15 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica etc., acaso nestes lugares non lles afecta a crise.

Pensa quen son os Agresores e quen os Agredidos, o noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70 % de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios.

A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

GRACIAS

A razón sempre existíu, pero non sempre nunha forma razonable

Karl Marx

• ORIXE DO CONFLICTO. QUE PIDEN OS TRABALLADORES

A orixe do conflicto, como en anteriores ocasións, volta a estar na negociación do novo convenio. A patronal pretende esconderse na crise capitalista, provocada por eles e o seu libre mercado, para arañar unha merma de dereitos no sector. Os tres sindicatos teñen unha proposta unitaria, disposta para a negociación pola súa banda as diferentes patronais son incapaces de artellar unha proposta conxunta e converxen na idea de restar dereitos aproveitando a coxuntura. Mentras os traballadores plantexan un convenio de duración curta de transición no 2009 e voltar a negociar no 2010, a patronal petrende un convenio longo con conxelación salarial e sen tocar a duración do cómputo de xornada anual. A vontade negociadora dos traballadores está ampliamente contrastada pola aceptación de numerosas rebaixas na táboa reinvindicativa inicial, algo inexistente na postura patronal.

• A CRISE CAPITALISTA. ESCUSA PARA UN AXUSTE DE CONTAS ÓS ASALARIADOS E ASALARIADAS

Dende sempre os periodos de crise foron empregados polo capital para artellar medidas de forza e desregularización. A crise foi a escusa para a privatización de decenas de empresas públicas nos anos 90, foi tamén a que serviu para que o PSOE consagrara a aparición das ETT´S e os contratos precarios… Unha vez mais a crise e a escusa para mermar dereitos. A crise capitalista teñen que pagala os que a produciron, non ós traballadores e traballadoras

• NOVOS TEMPOS VELLAS MENTIRAS. DIVIDE E VENCERÁS

Enfrontar a traballadores e traballadoras é o gran empeño do capital, facer ver como diferentes os intereses do metal cós intereses colectivos do resto da cidadanía ten que contar coa oposoción activa e decidida de todos e todas. E evidente que o que xoga nas rúas de Vigo aféctanos independentemente do sector no que desempeñemos a nos actividade ou situación laboral.

• CÓMPRE SABER, COMO O SABE A PATRONAL O EFECTO DOMINÓ QUE TEÑEN AS CONQUISTAS LABORAIS QUE SE PRODUCEN NOS SECTORES MAIS ORGANIZADOS DO MOVEMENTO OBREIRO

A recente directiva da CEOE os seus afiliados de non tranxisir en aumentos salariais por enriba do 1% na negociación colectiva pon en liza o intento de desactivar de xeito mais furioso aqueles sectores que, como no noso metal, son referente en reivindicacións obreiras, onde se conquire polo instrumento da negociación colectiva reforzado coa mobilización obreira, logros que inquedan a patronal que sabe que logo son referentes para outros convenios. A batalla patronal contra as reivindicacións no metal é unha batalla que sobrepasa os límites da nosa cidade e da nosa provincia. Trátase de quebrar o espello no que se miran miles de asalariados no noso país.

• OS QUE OCUPAN A RÚA ESTES DÍAS SON TRABALLADORES, NON SON ESPECULADORES.

Os verdadeiros radicais son os que radicalmente defenden o modelo actual de desenvolvemento baseado no ladrillo e na corrupción institucional, e son os que temos que denunciar os traballadores. Hipotecaron as nosas vidas por decenas de anos e agora pretenden que traguemos coa súa desfeita.

• NON HAI LIBERDADE DE PRENSA PERO HAI LIBERDADE DE EMPRESA.

A prensa xoga o seu habitual papel lamentable neste conflicto. Dependente das subvención e publicidade dos poderes políticos e económicos da cidade conta as cousas a medias, servindo interesadamente ós poderes económicos de turno, convertindo os traballadores e profesionais do sector en sufridores dun abuso ante a visión na rúa dunha realidade e a obligatoriedade de autocensurar a súa información posteriormente.

• A UNIDADE SINDICAL IMPRESCINDIBLE PARA A CONQUISTA DE DEREITOS.

Saúdamos a unidade sindical acadada neste conflicto, as tres forzas maioritarias amosaron unha seriedade e madurez que permite ante os miles de traballadores evitar suspicacias sobre intereses máis alo do convenio e da conquista de dereitos. Que esa unidade sexa a punta de lanza para unha unidade en todo o movemento obreiro galego.

• A NECESIDADE DE RECUPERAR O INTERNACIONALISMO PROLETARIO FRATERNAL E SOLIDARIO. NON ESQUEZAMOS NUNCA O NOSO PASADO RECENTE EMIGRANTE.

Como traballadores dunha sociedade con profundas raices na emigración económica neste século temos que ter claro que o verdadeiro culpable de que man de obra emigrante traballe no sector vulnerando o convenio actual é exclusivamente a patronal co silencio do goberno e inspección de traballo. Para evitar formas intencionadas ou non de xenofobia cómpre ecuperar os valores de clase, dende a súa primexenia forma nacida da I Internacional no século XIX, na que a solidariedade dos obreiros polacos e ingleses, por exemplo, evitou que uns en folga foran substituidos por outros, fómula qu volta (nunca deixou de selo) a ser imprescindible no século XXI nun periodo no que o capitalismo ferido se comporta de novo de xeito inhumano.

Vigo, 18 de xuño de 2009

HOXE TODOS E TODAS SOMOS O METAL

A DESUNIÓN É A NOSA DEBILIDADE. A UNIÓN É A NOSA FORZA

VIVA A LOITA DA CLASE TRABALLADORA

O coordinador xeral sinala que “a nosa preocupación está na abstención, pero nos diriximos e seguiremos facéndoo ao voto de esquerdas”

Trala noite electoral chegou a hora das primeiras análises máis pausados. O coordinador xeral de Esquerda Unida, Cayo Lara, xunto ao europarlamentario recentemente confirmado no seu escano de Bruxelas, Willy Meyer, ratificaron en roda de prensa na sé federal que IU continuará coa súa política para ser a nítida “alternativa pola esquerda”. Farao desde hoxe co bagaje que dá ser “a terceira forza no conxunto do Estado e en 12 das 17 Comunidades Autónomas”.

Lara e Meyer analizaron sen triunfalismos as consecuencias nacionais e europeas dos comicios celebrados onte. O coordinador xeral valorou o feito de que a abstención “sexa alarmante” e achacó a mesma, do mesmo xeito que fixo na análise previa desenvolvido durante toda a campaña electoral “ responsabilidade directa e inmensamente maioritaria de PSOE e PP. Eles foron os principais encargados de encher a campaña de suciedad”.

Entre as consecuencias desta forma de entender a política dos dous grandes partidos están, na súa opinión, o “descontento moi importante mostrado pola sociedade, máis agudizado entre as @mozo\\\”. Por iso, destacou que este sector será un obxectivo prioritario para IU nos próximos meses para tratar de implicarlles “na parte máis nobre da política e para que sexan protagonistas activos do seu futuro”.

Lara afirmou que “a nosa preocupación está na abstención. Dirixímosnos e pensamos no voto da esquerda, no da xente que está sufrindo a crise. Esperamos poder ampliar a nosa mensaxe a máis cidadáns, porque a mensaxe de Esquerda Unida non chegou a unha parte importantísima da cidadanía española”. Neste sentido, e sen rexeitar en ningún momento outras cuestións de índole interno, reprochou o trato recibido por unha banda moi sinalada dos medios de comunicación para os que esta formación apenas existiu durante a campaña.

O máximo responsable de IU sinalou que “consolidámosnos como a terceira forza política do Estado” -evidenciando o fracaso das previsións feitas desde algunha das listas que concurrían ás Eleccións Europeas, así como desde as súas impagables tribunas mediáticas- e “paramos sen ningunha dúbida a caída electoral dos últimos anos”. Abundando nesta idea, Willy Meyer analizou que os menos de 60.000 votos non logrados nestes comicios fronte aos de 2004 “están moi concentrados en Euskadi e en Cataluña. Os compañeiros alí xa están analizando os motivos. Por contra, no resto do Estado mantivémosnos ou ata subido”.

Preguntados ambos dirixentes de forma reiterada durante a roda de prensa polo resultado obtido por UPyD, que lle dá un único escano na Cámara Europea, Lara foi quen valorou que os votos que saca esta formación “veñen do PSOE e, ata, do PP. Pérdenos por unhas políticas que non entroncan cos problemas dos cidadáns. Non afecta ao noso electorado potencial. Deberán ser PSOE e PP quen teñan que analizar por que perden voto con este grupo político”.

Cayo Lara vaticinou que en España “pode haber a partir de agora unha ofensiva do PP con maior presión ao Goberno de Rodríguez Zapatero, encadrada nos asuntos da crise interna española. Todo iso mentres a dereita seguirá empuxando cara á reforma laboral e para que haxa un xiro máis aínda á dereita das políticas do Goberno”.

Desta forma, emplazó aos socialistas unha vez máis a realizar un “xiro claro á esquerda” para saír da crise de forma positiva e social, para o que contaría co apoio de Esquerda Unida. “Eles –afirmou- xa saben o que opinamos. Este xiro pola esquerda debe contemplar o cambio de modelo produtivo en España, a plena protección aos parados e que haxa unha reforma fiscal progresiva, de tal forma que se dote á Facenda Pública de recursos suficientes”.

“Imos seguir coa nosa política, porque a crise continúa. Seguiremos coa nosa campaña permanente de explicación. A nosa campaña de protesta, pero tamén de proposta”, suscitou.

Sobre ao apoio recibido polo PP en municipios onde se desenvolveron supostos casos de corrupción cometidos por dirixentes ou persoas próximas a esta formación, Lara afirmou que é unha “noticia triste para a democracia española. Isto ten que ver con que parecía que todo valía nestes últimos 15 anos de desarrollismo salvaxe. É unha sorpresa negativa e hai que regenerar a democracia e a vida pública, porque con isto tamén ten moito que ver a abstención. Algún día os cidadáns non apoiarán a partidos con supostos casos de corrupción, senón que os repudiarán”.

Willy Meyer, pola súa banda, centrouse máis na análise europea. Confesou o seu “seria preocupación” polo resultado global das eleccións, cun avance importante da dereita e, ata, de grupos xenófobos ultraconservadores, ata chegar a que a Eurocámara quede configurada nas súas dúas terceiras partes pola “dereita nas súas diferentes modalidades”. Esta preocupación alcanza tamén a que se rexistrou “a cifra máis alta de abstención da historia da Unión Europea”.

De ambas situacións responsabilizó de forma directa á socialdemocracia europea, principalmente por haber coincidiu na “arquitectura económica e no modelo económico pactado coa dereita, que agora ten as mans libres”.

Meyer valorou que as formacións socialdemócratas europeas necesita unha “reflexión profunda” para volver atoparse coas súas ideas fundacionales, que pasan pola intervención pública da economía e por contar cos cidadáns para a construción europea. “Espero que esta reflexión chegue tamén ao PSOE. Espero que non voten a Durao Barroso como presidente para a Comisión Europea e que dean por finiquitada esta estratexia económica que levou á recesión”, reclamou con vehemencia da mesma forma que o fixo durante toda a campaña.

O europarlamentario de IU recentemente ratificado no seu escano adiantou que o seu traballo na Eurocámara estará aberto a todos “os movementos sociais de España, sen distinción, a todos os electores e a todos os abstencionistas críticos que están cansados de que ninguén lles represente ben”.

Nesta xornada de reflexión da campaña electoral ao Parlamento Europeo, deixámosvos con este video de Cayo Lara, coordinador xeral de IU, no Foro Nueva Economía, onde hai uns meses pronunciou un emotivo e radical discurso ante o máis “selecto” público.

La Voz de Galicia

O proxecto, que comezará a funcionar en fase de probas, pretende axilizar as contratacións.