PROGRAMA ELECTORAL ESQUERDA UNIDA. MUNICIPAIS MAIO 2011

Emprego

• Impedir a utilización das ETT’s. Que non reciban nin un só euro do Concello.
• Creación da Empresa Municipal de Servizos.
• Creación dunha normativa que penalice ás empresas con altos graos de eventualidade nas relacións comerciais, ou contratación de obras, con Concello.
• Creación de bolsas de emprego locais que prioricen as necesidades sociais e non sexan fontes de enchufismo político.
• Apoio ao pequeno comercio como forma de manter cohesión social.
• Aposta polos novos xacementos de emprego, continuando as políticas iniciadas por EU no goberno local.
• Recuperar a xestión pública de servizos privatizados.

Urbanismo, vivenda e medio ambiente

• PXOM. Plan Xeral de Ordenación Municipal

Debe incluír, entre outras cousas:

1. Solo industrial.
2. Reordenación de tráfico e aparcadoiros.
3. Zonas verdes e de servizos.
4. Servizos en todos os barrios.
5. Estación depuradora de augas residuais (EDAR).
6. Dotación de servizos axeitados en praias e montes.
7. Depósito de auga de 30.000 m3.
8. Protección e defensa dos espazos naturais.

• Creación e posta en marcha da Empresa Municipal de Vivenda e Solo.
• Posta en funcionamento dunha Bolsa de Aluguer que xestione a oferta e a demanda de vivenda en réxime de arrendamento.
• Ampliación e reordenación do Porto do Grove.

Política económica e fiscal

• Carácter progresista dos orzamentos, atendendo ás necesidades sociais e buscando efectos dinamizadores sobre a economía local.
• Creación dun novo modelo impositivo, que permita pagar menos ás familias con baixos ingresos, así como aos parados e paradas, e recadar máis dos que obteñen rendas maiores.
• Convocatoria anual de subvencións destinadas ás actividades das asociacións deportivas, culturais, xuvenís…
• Destinar o 1% do orzamento municipal á creación de programas de axuda e cooperación.

Participación cidadá

• Modificar o regulamento Orgánico do Concello para facilitar a participación das persoas e colectivos.
• Crear a Concellería de Participación Cidadá.
• Enviar ás entidades sociais as ordes do día dos plenos así como as actas dos mesmos e das Xuntas de Goberno.
• Consultas veciñais a través do mecanismo de referendo municipal.

Sanidade, servizos sociais e deporte

• NOVO CENTRO DE SAÚDE. Resolver o déficit de instalacións e servizos sanitarios no noso Concello.
• Elaboración dun Plan Integral para o desenrolo da Lei de Dependencia no Grove.
• CENTRO DE DÍA para atención a persoas dependentes.
• Complexo deportivo con pavillón e piscina, entre outros. Que se cumpran os compromisos adquiridos.

Educación cultura e xuventude

• Funcionamento do Consello Local Escolar.
• Atención especial ás necesidades dos centros educativos.
• Aproveitamento dos equipamentos escolares en horario non lectivo para realización de actividade (campamentos, ludotecas…).
• Comedores escolares en todos os centros de educación infantil e primaria.
• Nova gardería municipal.
• Dinamización das instalacións culturais (actividades, horarios).
• Apoio aos colectivos xuvenís.
• Aposta polo cooperativismo como medida de xeración de emprego entre a xuventude.
• Creación dunha Casa da Mocidade con espazos para as asociacións e locais de ensaio.
• Dinamización da Oficina de Información Xuvenil.

Paremos o “pensionazo”. O día 2 todos a Vilagarcía a manifestarnos.

Desde a Agrupación Local de Esquerda Unida do Grove facemos un chamamento a todos os veciños e veciñas para que acudan o vindeiro día 2 de marzo á manifestación convocada polos sindicatos CCOO e UXT en Vilagarcía de Arousa en contra da proposta do Goberno do Estado de aumentar a idade de xubilación até os 67 anos, o denominado “pensionazo”.

A Clase Traballadora non debemos permitir nen un só recorte social. O Goberno do Estado pretende con esta medida, que ademais de elevar a idade de xubilación aos 67 anos reducirá o importe económico das pensións pola vía de ampliar o número de anos que se teñen en conta para calcular a denominada base reguladora, facer das pensións públicas algo residual, fomentando os plans de pensións privados, nunha manobra máis para favorecer á Banca e os seus negocios.

Ante este ataque aos nosos dereitos debemos mobilizarnos, e máis se temos en conta que esta proposta ven dun goberno sustentado polo PSOE, que unha vez máis demostra non ser un partido de esquerdas. Este Goberno e o seu partido non representan os intereses dos traballadores e traballadoras, facendo súas propostas do PP que nen tan sequera a dereita cando está no goberno é capaz de sacar adiante por medo á resposta popular.

A manifestación sairá ás 20 horas desde a Casa do Mar de Vilagarcía na Avenida da Mariña.

Cayo Lara propón a todos os partidos un acordo político estatal para combater a corrupción e rexenerar a vida democrática

O coordinador federal de Izquierda Unida, Cayo Lara, presentou hoxe a proposta de acordo político de ámbito estatal que esta organización ofrece a debate a todas as formacións políticas para previr e combater a corrupción e rexenerar a vida democrática. IU busca que esta iniciativa –que consta de 20 puntos que inclúen medidas moi concretas e unha batería de peticións de reforma de leis importantes- sexa debatida e concretada no Congreso dos Deputados e que se estenda tamén aos órganos lexislativos de comunidades autónomas e concellos.

Segundo expuxo Cayo Lara, “en IU opinamos que a corrupción ameaza directamente á democracia. Está xustificada a ira dos cidadáns ante os escándalos que se seguen coñecendo”.

José Luis Centella, elegido nuevo Secretario General del PCE

Secretaría de comunicación del PCE / 08 nov 09

La única lista sometida a votación y encabezada por Centella ha obtenido 429 votos a favor (85,2%), 72 votos en blanco (14,4) y dos votos nulos (0,4).

EU admite o seu «desencanto» e critica os resultados do cuadripartito

Fonte: La Voz de Galicia

Taboada: «Vanse perder catro anos e non se lle pode botar toda a culpa á Deputación. Ninguén pode estar contento»

A súa «insatisfacción» vén dada polo pobre balance de xestión e polo tratamento dispensado ao seu concelleiro.

Cayo Lara reclama ao goberno que busque “recursos nos petos dos máis poderosos para axudar a saír da crise”

O coordinador federal de IU encabezou, xunto ao coordinador de IU-CM, Gregorio Gordo, a delegación desta formación que asistiu á concentración con motivo da Xornada Mundial polo Traballo Decente

O coordinador federal de Esquerda Unida, Cayo Lara, lembrou hoxe ao Goberno de José Luís Rodríguez Zapatero que a súa obrigación de facer os Orzamentos Xerais do Estado 2010 para dar resposta á grave crise económica é “buscar os recursos onde de verdade están, que é nos petos máis ricos dos máis poderosos”.

Na súa opinión, só desta maneira as contas públicas poderán facer fronte da forma debida “ás políticas de emprego, de investigación, e de incremento de recursos para a Axencia Tributaria para que persiga a fraude fiscal ou responder ás necesidades das políticas de educación ou sanidade públicas, así como de financiamento local e autonómico”.

Lara, xunto ao coordinador xeral de IU-CM, Gregorio Gordo, fixo estas declaracións a preguntas dos xornalistas ao comezo da concentración convocada por diversas asociacións sindicais con motivo da Xornada Mundial polo Traballo Decente.

O máximo responsable de Esquerda Unida explicou que a súa organización quería estar presente nesa convocatoria “para axudar a defender os intereses dos traballadores. Estaremos en todas as mobilizacións que se convoquen para a defensa dos seus dereitos”.

Cayo Lara lembrou que mentres España ten “o nivel de paro máis alto” dos países máis desenvolvidos da UE, o Goberno socialista non abordou “unha auténtica alternativa dentro dos Orzamentos Xerais para 2010 coa que facer fronte a iso”.

Fonte: Izquierda Unida

IU traballa para definir en 2009 a súa proposta de modelo de Banca Pública que arrinca esixindo a conversión do ICO nun Banco Público impulsor do crédito

Cayo Lara considera que só con propostas progresistas deste tipo poderase evitar que “as sucesivas medidas bancarias tomadas polo Goberno e pagadas con diñeiro público acaben tendo que pasar polo portelo dos bancos privados”

O Grove, zona libre de transxénicos

O pleno do Concello do Grove ven de aprobar a proposta de Esquerda Unida de declarar ao Concello zona libre de transxénicos, así como outras medidas de carácter municipal para garantir que os cidadáns grovenses poidan acceder a alimentos sen organismos modificados xeneticamente.

Entre estas medidas, atópase a de non expeder comida ou bebidas elaboradas con OMXs en instalacións municipais, como poden ser por exemplo os comedores escolares ou o mercado municipal, ou a declaración nas ordeanzas do concello de actividade nociva a plantación de plantas modificadas xenéticamente. Tamén se acordou dar traslado deste acordo á Xunta de Galicia e ao Goberno de España para que tomen medidas ao respecto nos ámbitos das súas competencias, seguindo o exemplo de países como Francia, Austria, Hungría ou Grecia.

Moción:

Moción Transxénicos

Os traballadores do metal a toda a cidadanía

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados.

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a bocaxarro en diferentes lugares da cidade.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os Pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre Mil euros en oito horas e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demáis, moitos de nós traballan once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurables.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chaléts con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban probes. Moitos empresarios non cumplen a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50 euros de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 euros na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública, do diñeiro que nós pagamos como impostos. Din que xa perderon máis de 200 millóns de euros con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 15 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica etc., acaso nestes lugares non lles afecta a crise.

Pensa quen son os Agresores e quen os Agredidos, o noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70 % de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios.

A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

GRACIAS

Carta aberta á cidadanía: a folga do metal, verdades e mentiras.

A razón sempre existíu, pero non sempre nunha forma razonable

Karl Marx

• ORIXE DO CONFLICTO. QUE PIDEN OS TRABALLADORES

A orixe do conflicto, como en anteriores ocasións, volta a estar na negociación do novo convenio. A patronal pretende esconderse na crise capitalista, provocada por eles e o seu libre mercado, para arañar unha merma de dereitos no sector. Os tres sindicatos teñen unha proposta unitaria, disposta para a negociación pola súa banda as diferentes patronais son incapaces de artellar unha proposta conxunta e converxen na idea de restar dereitos aproveitando a coxuntura. Mentras os traballadores plantexan un convenio de duración curta de transición no 2009 e voltar a negociar no 2010, a patronal petrende un convenio longo con conxelación salarial e sen tocar a duración do cómputo de xornada anual. A vontade negociadora dos traballadores está ampliamente contrastada pola aceptación de numerosas rebaixas na táboa reinvindicativa inicial, algo inexistente na postura patronal.

• A CRISE CAPITALISTA. ESCUSA PARA UN AXUSTE DE CONTAS ÓS ASALARIADOS E ASALARIADAS

Dende sempre os periodos de crise foron empregados polo capital para artellar medidas de forza e desregularización. A crise foi a escusa para a privatización de decenas de empresas públicas nos anos 90, foi tamén a que serviu para que o PSOE consagrara a aparición das ETT´S e os contratos precarios… Unha vez mais a crise e a escusa para mermar dereitos. A crise capitalista teñen que pagala os que a produciron, non ós traballadores e traballadoras

• NOVOS TEMPOS VELLAS MENTIRAS. DIVIDE E VENCERÁS

Enfrontar a traballadores e traballadoras é o gran empeño do capital, facer ver como diferentes os intereses do metal cós intereses colectivos do resto da cidadanía ten que contar coa oposoción activa e decidida de todos e todas. E evidente que o que xoga nas rúas de Vigo aféctanos independentemente do sector no que desempeñemos a nos actividade ou situación laboral.

• CÓMPRE SABER, COMO O SABE A PATRONAL O EFECTO DOMINÓ QUE TEÑEN AS CONQUISTAS LABORAIS QUE SE PRODUCEN NOS SECTORES MAIS ORGANIZADOS DO MOVEMENTO OBREIRO

A recente directiva da CEOE os seus afiliados de non tranxisir en aumentos salariais por enriba do 1% na negociación colectiva pon en liza o intento de desactivar de xeito mais furioso aqueles sectores que, como no noso metal, son referente en reivindicacións obreiras, onde se conquire polo instrumento da negociación colectiva reforzado coa mobilización obreira, logros que inquedan a patronal que sabe que logo son referentes para outros convenios. A batalla patronal contra as reivindicacións no metal é unha batalla que sobrepasa os límites da nosa cidade e da nosa provincia. Trátase de quebrar o espello no que se miran miles de asalariados no noso país.

• OS QUE OCUPAN A RÚA ESTES DÍAS SON TRABALLADORES, NON SON ESPECULADORES.

Os verdadeiros radicais son os que radicalmente defenden o modelo actual de desenvolvemento baseado no ladrillo e na corrupción institucional, e son os que temos que denunciar os traballadores. Hipotecaron as nosas vidas por decenas de anos e agora pretenden que traguemos coa súa desfeita.

• NON HAI LIBERDADE DE PRENSA PERO HAI LIBERDADE DE EMPRESA.

A prensa xoga o seu habitual papel lamentable neste conflicto. Dependente das subvención e publicidade dos poderes políticos e económicos da cidade conta as cousas a medias, servindo interesadamente ós poderes económicos de turno, convertindo os traballadores e profesionais do sector en sufridores dun abuso ante a visión na rúa dunha realidade e a obligatoriedade de autocensurar a súa información posteriormente.

• A UNIDADE SINDICAL IMPRESCINDIBLE PARA A CONQUISTA DE DEREITOS.

Saúdamos a unidade sindical acadada neste conflicto, as tres forzas maioritarias amosaron unha seriedade e madurez que permite ante os miles de traballadores evitar suspicacias sobre intereses máis alo do convenio e da conquista de dereitos. Que esa unidade sexa a punta de lanza para unha unidade en todo o movemento obreiro galego.

• A NECESIDADE DE RECUPERAR O INTERNACIONALISMO PROLETARIO FRATERNAL E SOLIDARIO. NON ESQUEZAMOS NUNCA O NOSO PASADO RECENTE EMIGRANTE.

Como traballadores dunha sociedade con profundas raices na emigración económica neste século temos que ter claro que o verdadeiro culpable de que man de obra emigrante traballe no sector vulnerando o convenio actual é exclusivamente a patronal co silencio do goberno e inspección de traballo. Para evitar formas intencionadas ou non de xenofobia cómpre ecuperar os valores de clase, dende a súa primexenia forma nacida da I Internacional no século XIX, na que a solidariedade dos obreiros polacos e ingleses, por exemplo, evitou que uns en folga foran substituidos por outros, fómula qu volta (nunca deixou de selo) a ser imprescindible no século XXI nun periodo no que o capitalismo ferido se comporta de novo de xeito inhumano.

Vigo, 18 de xuño de 2009

HOXE TODOS E TODAS SOMOS O METAL

A DESUNIÓN É A NOSA DEBILIDADE. A UNIÓN É A NOSA FORZA

VIVA A LOITA DA CLASE TRABALLADORA